Beni duyan var mı?

Her ses, bir gün yankısını bulur. Ama bazen o yankının duyulması için, önce suskunlukların içinden geçmek gerekir.

Kadınların daha çocukken ‘sus’ komutuyla büyütüldüğü bir dünyada sesini araması sadece kendi hikâyesi değil; hepimizin hikâyesi. İşte bu yüzden kaleme aldığım satırlar sadece bana ait değil. O satırların içinde siz varsınız, biz varız.

Geçtiğimiz günlerde bu yazım Ege’ye Dair Gazetesi’nde yayımlandı. Orada sizlerle buluştu; şimdi ise kendi evimde, bu sayfada da yer alsın istedim. Çünkü bazı yazılar bir kere okunmak için değil, tekrar tekrar hatırlanmak içindir.

Yazı dediğin şey yayımlandığı günle sınırlı kalmaz; onu okuyan her kalpte yeniden başlar. Gazetede yer alması benim için onur, burada paylaşmam ise bir davet: Okuyan herkesle yeniden konuşabilmek, yeniden susabilmek, yeniden hatırlayabilmek için.

Gazetede başlayan yolculuk, burada kalbinize konuk olmak için devam ediyor.

Okumak için buraya tıklayın.